Grenzeloze analist – Update 1

Chiara Glen/ november 17, 2017/ Stage Parijs/ 0 comments

Bonjour,

Dit is Chiara Glen met een nieuwe update over mijn stage.

To the outside world I am an ordinary scientist, but secretly….
I am still an ordinary scientist.

Just kidding of course!

Alhoewel, mijn eetgewoontes en gedrag beginnen steeds meer te lijken op die van Barry Allen / the Flash…

Helaas ben ik niet the snelste man ter wereld en de initialen van mijn naam vormen niet de afkorting voor Bachelor (of Arts). Ze zijn wel de afkorting van controlerend geneesheer, of vormen een basenpaar, ook best cool!

Wat ik verder met trots kan zeggen, is dat ik 18 jaar ben en niet alleen in mijn derde jaar van de opleiding zit, maar ook nog eens stage loop in Parijs!

Tot week 7 van mijn stage was alles hectisch en snakte ik naar een vrije week om op mijn gemak in de boeken te duiken zodat ik mijn stage opdracht beter begreep. Ik werd meteen in het diepe gegooid, niet wetende of ik kon zwemmen. Het zwemmen ging moeilijk maar lukte uiteindelijk, vooral omdat mijn stage zo leuk en interessant is. Ik werd langzaamaan beter en begreep eindelijk wat ik aan het doen was en waarom.

Toch had ik graag een vrije dag gehad, of op zijn minst een minder hectische dag. En toen begon week 8, de week waarin ik begon te verlangen naar werk.

Week acht van mijn stage begon heel rustig. Misschien een beetje te rustig…

Twee weken daarvoor was er namelijk iets mis gegaan met het labelen van tubes, blijkbaar was mijn handschrift onduidelijk waardoor een R gezien werd als een 6 (of 9). Omdat hier onduidelijkheid over was, en het een kritische stap in een reeks experimenten was, werd besloten om het experiment opnieuw te doen.

Enige minpuntje, dit experiment duurt een week, dus je moet hem beginnen op maandag.

Ik moet eerst virus producerende cellen uitplaten, vervolgens transfecteren met de gewenste guide RNAs. De getransfecteerde cellen maken een virus aan met deze guides, waarna ik de uiteindelijk te onderzoeken cellen moet infecteren met deze virussen.
Uiteindelijk moet ik de geïnfecteerde cellen sorteren op GFP+ cellen, want die hebben de guide RNAs, en met deze gesorteerde cellen moet ik verdere experimenten uitvoeren.

Halverwege vorige week bleek er echter iets mis te zijn met de uitgeplaatte cellen. Het experiment werd tot een halt geroepen en ik kon een halve week wachten met het uitvoeren van dit experiment. Gelukkig had ik op dat moment ook een plan van aanpak die ik deze week moest inleveren, dus ik had genoeg te doen.

Nadat ik mijn plan van aanpak ingeleverd had kwam ik maandag op het lab, om erachter te komen dat de virus producerende cellen opnieuw moesten worden gegroeid en dat we minimaal een week moesten wachten voor we verder konden.

Zoveel setbacks zijn niet bijzonder motiverend.

Dus mijn maandag was heel rustig. Ik moest kijken naar de fluorescentie van cellen vanuit een ander experiment en mijn weefselkweek cellen verdunnen, wat maximaal een uur werk was.

Omdat ik de rest van de dag niet echt iets te doen had besloot ik uit te vinden hoe ik op mijn computer kon kijken naar de sequencing resultaten. Dit kan blijkbaar via de website www.benchling.com waar ik de laatste tijd veel mee gewerkt heb voor primer-design.
Het duurde even voor ik doorhad hoe het werkte, maar daarna ging het verwerken van de resultaten enorm snel.

Benchling is awesome! Het is praktisch gelijk aan SnapGene, echter heb je hier geen licentie voor nodig en hoef je geen programma te downloaden. Je kan dus overal bij je sequenties, en je kan er lab notities in maken.

De rest van de week was nog rustiger dan mijn maandag. Op woensdag en vrijdag moest ik hetzelfde doen als maandag, minus het bekijken van de sequencing resultaten, dinsdag en donderdag verwerkte ik de resultaten van de dag ervoor. De rest van de dag probeerde ik behulpzaam te zijn voor mijn collega’s en had ik een overleg met mijn stagebegeleider over mijn onderzoek en de resultaten die ik tot nu toe heb.

Gelukkig kwam er weer een beetje werkdruk bij in week negen toen ik eindelijk mocht beginnen met mijn experiment. Echter, omdat het pas vanaf het sorteren van de cellen hectisch wordt, betekent dat dat ik misschien een uur langer per dag op het lab bezig ben, en de rest van de tijd mezelf nuttig probeer te maken.

Ik moet eerlijk zeggen, ik mis de dagen dat ik moest overwerken omdat ik veel te doen had.

In ieder geval is leven buiten het laboratorium een beetje drukker. Om een bizarre reden die ik nog niet helemaal begrijp heb ik een aantal vrienden gemaakt, mensen van over de hele wereld, en ook een aantal Parijzenaars.

                              

Naast de avonden in Parijs, bezoeken van restaurants en jazz gelegenheden en Halloween feesten, gebeurt er verder niet veel bijzonders. Ik heb wel ontdekt dat ik 6 seizoenen van Supernatural kan kijken in twee weken tijd, en daarnaast de nieuwe afleveringen kan volgen van mijn favoriete DC series.

Misschien moet ik “binge watching” op mijn CV zetten als een van mijn speciale kwaliteiten.

Ook heb ik ontdekt dat ik compleet walg van openbaar vervoer, zeker zodra het druk wordt. En als ik zeg druk, dan bedoel ik “er past niet eens meer een baby in dit vervoersmiddel” druk. Ik ben namelijk intussen gewend geraakt aan “lichtelijk drukker dan spitsuur in Rotterdam” druk, dat noemen we hier rustig.

Meestal is de drukte niet heel erg, in het begin had ik een en al anxiety attacks, maar dat werd langzaamaan minder en ik leerde om kalm te blijven in drukte.

Echter, soms is het net iets te veel. De geur is dan het ergste, en je weet precies wie de geur afgeeft en je verlangt elke seconde naar frisse lucht. Helaas zit je nog een half uur in dezelfde ruimte als die persoon, waarna je die geur verwisseld met een iets minder nare geur in de bus, die desalniettemin nog steeds naar is. Het geluid van de wielen van de metro is ook niet iets wat je graag wilt horen, zeker niet als de ramen openstaan.

En dan Châtelet les Halles: changing point voor bijna elke metro en RER. Superleuk natuurlijk, maar ook superdruk en super gemakkelijk om in te verdwalen. Niet heel handig als je snel ergens moet zijn, dus je moet creatief denken en bij een ander station overstappen, als dat mogelijk is.

Voordeel van Châtelet les Halles is dan wel weer dat er een bioscoop in het winkelcentrum boven de metro’s zit. Dus als je geen zin hebt in de drukte kan je altijd een film pakken.

Speaking of, als een Marvel en DC fan (ik ga niet kiezen tussen de twee, deal with it) moest ik natuurlijk naar de nieuwe
Thor: Ragnarok. Persoonlijk vond ik het een geslaagde film met goede actie scenes en natuurlijk goed geplaatste humor! Ik zou zeggen: “Aanrader voor iedereen die hem nog niet heeft gezien”.

In ieder geval, alons-y tot de volgende blogpost (die hopelijk positiever is 🙂 )!

-Chiara Glen

 

 

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>
*
*