Grenzeloze analist

Chiara Glen/ oktober 6, 2017/ Stage Parijs/ 0 comments

Bonjour,

Voor degenen die mij nog niet kennen; mijn naam is Chiara Glen en ik ben een derdejaarsstudent bij de opleiding BML.

Vijf weken geleden begon mijn avontuur in Parijs, jazeker de stad van de liefde, perfect voor iemand die net teruggeplaatst is in het leven van de singles. Maar dat is niet de reden dat ik hier ben, ik ben hier voor mijn stage bij het Gustave Roussy Kankerinstituut waar ik werk op de afdeling “Genetic and Epigenetic control of Normal and Malignent Hematopoietic stem cells”. Ja, ik noem het werk, want ik verdien er geld mee, en niet een klein beetje ook: €700 euro per maand!

Daarnaast ben ik heel erg mijn best aan het doen om niet te fan-girlen over de technieken die ik mag toepassen. Want ik mag met supertoffe apparaten werken en technieken toepassen! Ik heb intussen ook meer dan 80 pagina’s geschreven aan informatie die ik nodig heb voor mijn stage, en ik ben nog niet eens op de helft. Maar het zijn wel mooie aantekeningen met zelfgemaakte tekeningen tussendoor en het is supercoole informatie, dus ik ben heel blij. I’m like a sponge absorbing information!

Ik begin bijna elke dag om 10 uur, dus dat betekend lekker uitslapen en dan nog alle tijd van de wereld hebben om me op mijn gemakje klaar te maken voor mijn werk.

Ik lunch ook elke dag rond een uur of twaalf met mijn collega’s waarbij ik voornamelijk aan het luisteren ben naar welke woorden ze gebruiken en hoe ze die uitspreken. (Die pauzes hier duren best lang, bijna twee uur, dus dat was ook even wennen).

Op het lab zelf heb ik intussen een hoop gedaan.Er is mij gevraagd om het long non-coding RNA (lncRNA) van het gen CD44 te onderzoeken en uit te vinden wat de juiste transcriptie is. Tijdens het sequencen van dit gen heeft men een nieuw vraagstuk geconstateerd, namelijk dat er mogelijk veel ruis is en hoogst waarschijnlijk 4 exons. Met behulp van primers moet ik nu erachter komen of dat er inderdaad 4 exons zijn en of de overige signalen inderdaad ruis waren. Vervolgens moet ik dat gen in een cel brengen en met CRISPRi uitzetten om te kijken wat het uitzetten van dit gen voor impact heeft op een cel.

Ik zie nu eindelijk hoe letterlijk alle twee jaar aan opgebouwde kennis, plus nog meer, wordt toegepast in een project O.O (so much information I need to remember and reread and apply)

    

Ik begon met weefselkweek waarbij ik humane cellen moest kweken. Vervolgens moest ik RNA extractie uitvoeren va n die cellen, het RNA via reverse transcriptie omzetten naar DNA om dat vervolgens weer met behulp van primers de genen amplificeren die ik wilde onderzoeken door real time qPCR toe te passen.

Deze week heb ik voornamelijk gewerkt met chemo competente bacteriën, hier moest ik eerst plasmide DNA digesteren, primers voor CRISPR inactivation en activation aan elkaar annealen en inbrengen in het plasmide. Het geligeerde plasmide moest daarna in de bacteriën gebracht worden doormiddel van heatshock. Die bacteriën moesten vervolgens uitgeplaat worden waarna ik uiteindelijk ik drie kolonies per plaat moest amplificeren, plasmide DNA extractie uitvoeren van al die kolonies en naar sequencing moest sturen. De binnengekregen resultaten van sequencing moest toen doorspit worden naar plasmiden met het juiste insert en die bacteriekolonies moesten worden bewaard voor verder onderzoek.

En dan moet ik ook nog onthouden om op maandag, woensdag en vrijdag mijn cellen voor weefselkweek te verzorgen.

Natuurlijk ben ik ook al een paar keer in de stad geweest! Ik woon zelf ver in het zuiden van Parijs in een klein wijkje genaamd Chevilly Larue, op een uur afstand van de binnenstad. Een vriendin van mij zit op dit moment ook een paar maanden in Parijs dus dat kwam mooi uit (zeker omdat zij daadwerkelijk Frans kan spreken).

We hebben de Eiffel toren gezien en we zijn samen nog een beetje door de binnenstad gegaan. Daar heb ik ook een Ierse pub ontdekt waar ze heel veel Iers bier serveren. (another inside fact over mij voor de mensen die me niet kennen: de Ierse pub in Rotterdam was basically mijn tweede huis).

Verder ben ik heel toeristisch de stad rond gelopen en heb ik van alles foto’s gemaakt. Parijs heeft enorm veel standbeelden, dus die moest ik allemaal fotograferen (voor zover ik ze gezien heb). Ook de architectuur hier is beeldschoon. Dat was de voornaamste reden dat ik doorhad dat ik in Parijs was: het moment dat ik met de metro de binnenstad in reed en de gebouwen zag.

                   

            

Het metrosysteem hier is trouwens geweldig, alles is zo duidelijk aangegeven! Ik kan eigenlijk niet verdwalen in Parijs, omdat er overal plattegronden te vinden zijn bij de bus-, metro- en RER-haltes. De RER is trouwens ook awesome. Het is een soort kruising tussen een metro en een trein: de RER gaat van het ene eind van de stad naar de andere, dus feitelijk het bereik van een trein, maar stop bij met de frequentie van een metro!

Ik moet trouwens eerlijk zeggen dat de mensen hier in Parijs inderdaad net zo charmant als hoe Franse mensen meestal worden beschreven.
Het rijgedrag daarentegen, niet zo charming. Niet eens meer grappig.
Ik zou eigenlijk een keer een stukje moeten filmen van de kruising waar ik elke dag moet oversteken om naar mijn werk te komen, en ook moet wachten op de bus zodra ik terug naar huis wil. Het is een wonder dat mensen niet voor mijn ogen aangereden worden.

Maar gestoord rijgedrag even terzijde; Parijs is awesome, de mensen hier zijn echt superaardig. Mijn collega’s zijn geweldig en ik heb het enorm naar mijn zin op mijn stage. Het voelt niet eens echt als werk, meer als een hobby waar ik geld voor ontvang.

 

-Chiara Glen

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>
*
*